“Aralarında Allah’ın indirdiğiyle hükmet ve
onların hevâlarına uyma!. Allah’ın sana indirdiklerinin bir kısmından seni
şaşırtmamaları için diye onlardan sakın. Şâyet yüz çevirirlerse, bil ki, Allah
bir kısım günahları nedeniyle onlara bir musîbeti tattırmak istemektedir.
Şüphesiz, insanların çoğu fâsıklardır” (Mâide
49).
Bir
insanın ne olduğunu, düşüncesinin, zihniyetinin ve inanışının neye göre olduğu
belli eder. İnsan ya Allah’a, âhirete ve İslâm’a yada arzu, istek, hevâ ve
heveslerine göre düşünür, konuşur ve edip-eyler. Bu-bağlamda insanların çoğunun
İslâm-merkezli olmadığı çok açıktır.
İnsan
İslâm-merkezli olmadığında mecbûren insan-merkezli olmak zorunda kalacağı için,
düşman belledikleriyle bile bir noktada birleşmeye başlar. Bu-bağlamda meselâ
Türkiye Cumhûriyeti, lâik-seküler modern zihniyete sâhip olduğu için, ülkemizi
işgâl etmek isteyen ve bir-çok insanımızı öldüren, savaşıp yendiği devletlerle aynı-benzer
zihniyette olduğu yada olmak istediği için, sonradan onlarla iş-birliğine
gidebilmiş hattâ tüm kânun, kural, kültür, bilgi ve görgülerini aynen onlardan taklit
ederek kendi bünyesine katmıştır. Bu durum kısa zamanda olumsuz sonuçlar ortaya
çıkarmasına rağmen yine de savaşta yendiğimiz devletlere, ülkelere ve onların
her-şeylerine meftûn, râm ve hayrân olmaya devâm edebildiler. Günümüzdeki
ahlâken yozlaşan yeni nesil işte bu zihniyetin bir sonucudur.
Yine; AKP-FETÖ çekişmesinde de insanların
zannettiğinin aksine, Allah’ın iki taraftan da râzı olmadığı ve onlara ağır bir
tokat indirdiğini gördük ve aslında uzun zamandır Allah’ın tokadını yemekte
olduklarını fark ettik. Zâten sürecin kendisinin Allah’ın bir tokadı olduğunu
anladık. Fakat buna rağmen iki taraftan birileri yedikleri tokadın “Allah’ın
tokadı” olduğunu göremedi ve anlayamadı da düşmanının tarafa geçebildi. AKP-FETÖ
çatışmasında, içlerinde bir-çok FETÖ-severin de olduğu insanlardan bâzıları
yediği tokattan ders çıkarıp Allah’a ve vahye döneceklerine, yeni bir tokat
yemeleri kaçınılmaz olan farklı yerlere kaydı. Hattâ birileri bu seçimi daha da
ileriye (daha doğrusu geriye taşımış) ve muhâfazakâr dindarlıktan yada
muhâfazakâr siyâsetten Atatürkçü lâikliğe geçmişlerdir. Bir zamanlar bağlı
oldukları cemaatleri İslâm’dan zanneden bu insanlar, bağlı oldukları -sözde-
“dînî yol” dedikleri fakat “aslında çıkar grupları olanlar” yüzünden tokadı
yiyince, gerçek İslâm’a, kayıtsız ve şartsız bir şekilde bağlanacaklarına,
imtihandan ders çıkar(a)mayarak gidip yeniden bâtıla bağlanmışlardır. Tâ ki
yeni bir tokat yiyecekleri zamâna kadar. Allah’ın tokadını yiyenler tevbe edip
af dileyeceklerine, Allah’ın sünnetullah gereğince vuracağı yeni bir tokada
doğru seyirtmişlerdir. Çünkü aslında tâ baştan bêri İslâm-merkezli olmadıkları
ve düşmanlarıyla aynı zihniyette oldukları için, varıp dayandıkları yer
düşmanlarının kucağı olmuştur. Atatürk’ün ürettiği CHP zihniyeti ile,
AKP’nin ürettiği AKP zihniyeti arasında, “lîderleri-kişileri ilahlaştırmak”
anlamında bir fark yoktur.
Zîrâ modernizm nerede ve ne
zaman olursa olsun hep aynı sonuçları üretir. Çünkü Allahsızdır ve Allahsızlık
hep aynı sonuçları üretir. Zira küfür tek bir millet ve tek bir zihniyettir.
Tasavvur,
düşünce ve söyleminizin doğru olup-olmadığının sağlaması ve testi, ancak
amel-eylem ve davranışlarla yapılabilir. Son 3-5 yıl içindeki düşünceniz ve
inanışınız sizi -İslâmî anlamda- doğruya mı yoksa yanlışa mı götürdü? ona
bakmak gerekir. Yâni son 3-5 yıl içindeki düşünceniz ve zihniyetiniz size artı
bir katkı mı yoksa eksi bir katkı mı yaptı ona bakmak gerekir. Arttınız mı
eksildiniz mi? ona bakın ve ona göre tasavvur, düşünce ve söyleminizin doğru
yada yanlış olduğunu anlayın.
Yine;
günümüzde muhâfazakâr partiye yada mevcut sisteme düşman olanlar var. Fakat bu
düşmanlık bilinçli bir düşmanlık değildir. Çünkü bunlar şiddetli düşmanlık
yapıyor göründükleri odakların her-şeylerine düşman değillerdir. Meselâ
ekonomik, siyâsi ve dînî anlamda düşman yada karşı oldukları odaklara ideoloji,
askerî, millî ve dînî konuşlarda karşı olmayabiliyorlar. Hâlbuki hepsi de,
şeytan, nefs, tâğut, Dünyâ, beşer, akıl
ve insan-merkezlidir. Mevcut tüm yapılanmalar ve kurumlar gayri-İslâmî olmasına
rağmen, insanlar İslâm-merkezli bir düşüncenin câhili ve düşmanı oldukları için
mevcut kurumlar içinde ekonomiyi, iç-işlerini ve dış-işlerini vs. eleştirip
kızıyorlar ama askerî, millî ve dîni kurumlara bir şey demedikleri gibi onlara
tam destek vererek kesin şekilde onlara uyuyorlar. Meselâ Kur’ân sahur-bitimi
ve imsak vaktini çok açık şekilde belirlemiş olmasına rağmen, Kur’ân’a değil
de, düşmanlık yaptıkları kurumlara bağlı olan Diyânet’e uyuyorlar.
Batı
ve batı zihniyetine sâhip olanlar, ahlâken dibe vurmuşlardır ve bunalıma
düşmüşlerdir. Bu bunalımdan kurtulmak için de maddî gelişmeyi “tampon” olarak
kullanmaktadırlar.
Kur’ân,
Sünnet, bilim, akıl, mantık vs. istediğiniz delîli getirin, insanların çoğu
yine de mevcut zihniyetlerine, alışık oldukları şeylere, hayâllerine,
arzularına ve çıkarlarına göre hareket edeceklerdir. Bu nedenle düşmanıyla aynı
zihniyette olanları bolca görmek normâldir.
Kur’ân’ın
bir zihniyeti var. Kişi, hayâtında o zihniyet ile düşünüp, edip-eyleyen biri
değilse Kur’ân’ı idrâk edemez. Bu idraksizlik ise kişiyi düşmanıyla aynı
zihniyette olmaya götürür. Artık bir yerde ve bir konuda sövdüğü kişiyle yada
kurumla, başka bir yerde aynı şeye alkış tutar, aynı şeyi haykırarak savunur.
En
doğrusunu sâdece Allah bilir.
Hârûn Görmüş
Temmuz
2024
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder